التهاب یک فرآیند پیچیده است که در اثر عفونت سلولی یا آسیب بافت ایجاد می شود. مجموعه ای از واکنش های زنجیره ای ناشی از التهاب در نهایت منجر به ایجاد و تسریع برخی بیماری های مزمن می شود. از آنجایی که التهاب در اکثر بیماریهای مزمن نقش تحریککننده یا حتی تسریعکننده دارد، برای پیشگیری از آن به داروهای ضدالتهاب نیاز است. برخی از داروهای ضدالتهاب استروئیدی و غیراستروئیدی مختلف مانند سمیکوکسیب، آسپرین، ایبوپروفن و غیره را می توان برای درمان بیماری های التهابی استفاده کرد که اکثر آنها دارای عوارض جانبی هستند. مطالعات نشان داده اند که فعالیت ضد التهابی کورکومینبا داروهای استروئیدی و غیر استروئیدی مانند ایندومتاسین و فنیل بوتازون قابل مقایسه است و در بیشتر موارد بی خطر است.

در زبان چینی، چه التهاب ناشی از باکتری یا ویروس یا بدون التهاب ناشی از باکتری یا ویروس باشد، به آن التهاب می گویند. با این حال، در انگلیسی، اولی عفونت یا عفونت نامیده می شود، در حالی که دومی عفونت نامیده می شود. آرتریت روماتوئید، شانه یخ زده اغلب در افراد مسن یافت می شود، و سایر بیماری ها متعلق به نوع دوم التهاب هستند.
طب مدرن درک جدیدی از التهاب دارد. التهاب توسط برخی مواد شیمیایی ایجاد می شود که می توانند باعث التهاب شوند، مانند پروستاگلاندین (PG-E2)، فاکتور نکروز تومور (TNF) و غیره. این مواد مضر از برخی مواد شیمیایی دیگر در بدن تبدیل می شوند. به عنوان مثال، پروستاگلاندین ها از ترکیبی به نام اسید آراشیدونیک به دست می آیند. و این تبدیل باید توسط آنزیمی کاتالیز شود که سیکلواکسیژناز (COX-2) نامیده می شود. در تعداد زیادی آزمایش، مشخص شد که کورکومین می تواند به طور موثری از فعالیت سیکلواکسیژناز جلوگیری کند. هنگامی که از کاتالیز سیکلواکسیژناز جلوگیری می شود، اسید آراشیدونیک نمی تواند به طور موثر به پروستاگلاندین تبدیل شود، بنابراین تولید التهاب را مسدود می کند. این یکی از اصول اثر ضد التهابی کورکومین' است.
روماتیسم و آرتریت روماتوئید یکی از پنج بیماری اصلی هستند که بر سلامت افراد' در چین سالانه صدها میلیون یوان برای مقابله با این بیماری هزینه می شود. موثرترین داروهای ضدالتهابی هورمون های استروئیدی مانند کورتیزون و دگزامتازون هستند. با این حال، هورمون ها سیستم ایمنی بدن انسان را سرکوب می کنند و می توانند صدمات زیادی به اندام های مختلف وارد کنند. پزشکان به طور کلی استفاده از آنها را به عنوان آخرین راه حل در نظر می گیرند.
آزمایش ها نشان داده اند که اثرات ضد التهابیکورکومینحتی می تواند با برخی از هورمون های استروئیدی رقابت کند.




