دو اثر ضد آنتیکانس اصلی وجود داردlycopene: مکانیسم اکسیداتیو و مکانیسم غیر اکسیداتیو.
1. اکسیداتیو
Lycopene قوی ترین آنتی اکسیدان در میان کاروتنوئیدهای رایج در مکانیسم اکسیداتیو است. اکسیژن تکت (1O2) را مهار می کند و رادیکال های دی اکسید نیتروژن (NO2·)، رادیکال های مبتنی بر گوگرد (RS·) و رادیکال های سولفونیل (RSO·2) را روبنده می کند. در هنگام فرونشستگی اکسیژن تکت، انرژی از ۱O۲ به مولکول نیکوپن منتقل می شود و به حالت سه گانه غنی از انرژی تبدیل می شود.
ضبط ROS دیگر، NO2· یا peroxynitrite، در نتیجه تجزیه اکسیداتیو مولکول های lycopene.
بنابراین، لیپوپن می تواند بدن را از اکسیداسیون لیپیدها، پروتئین ها و DNA در vivo محافظت کند.
2. غیر اکسیداتیو
در یک مکانیسم غیر اکسیداتیو، لیگوپن مانع فسفریلاسیون سرطان زاها بر روی پروتئین های نظارتی مانند ژن های ضد سرطان p53 و Rb می شود. تقسیم سلولی را در طول فاز سلول کویسنت چرخه سلول به پروپهاز سنتز DNA متوقف می کند.
تنظیم ناشی از لایکوپن سیتوکروم P4502E1 توسط آنزیم های متابولیک کبدی یک مکانیسم بالقوه برای حفاظت از آسیب های ناشی از سرطان زا در کبد موش صحرایی است. Lycopene به طور موثر کاهش می دهد تکثیر سلول ناشی از عامل رشد انسولین, میتوژن قوی در خطوط مختلف سلول های سرطانی.
خلاصه
مصرف گوجه فرنگی و محصولات آن ها یا سطوح گردشی لیکوپن به طور معکوس با خطر سرطان به ویژه سرطان های پستان، روده بزرگ، ریه و پروستات همراه است.