ساختار
راویتامین B2 (ریبوفلاوین) 83-88-5 این مولکول از یک ایزوآلوکسازین هتروسیکلیک و یک الکل ریبوفلاوین تشکیل شده است. ریبوفلاوین یک ماده شیمیایی فلورسنت زرد است که در محلول های اسیدی و خنثی نسبتاً پایدار است اما در محیط های قلیایی به آسانی تجزیه می شود. در زیر نور مرئی، ریبوفلاوین به فوتوفلاوین و فتوپیگمان تجزیه می شود.
منابع ریبوفلاوین
گیاهان و میکروارگانیسم ها می توانند ریبوفلاوین تولید کنند، اما حیوانات نمی توانند. ریبوفلاوین در خوراک رایج است و حیوانات می توانند آن را با هضم غذای حیوانی و گیاهی جذب کنند.
ریبوفلاوین در کبد، کلیه ها، ماهیچه ها و لبنیات فراوان است.
سبزیجات با برگ سبز تیره مقدار زیادی ریبوفلاوین دارند، در حالی که غلات حاوی مقدار بسیار کمی هستند.
ویتامین B2 (ریبوفلاوین) 83-88-5در خوراک بیشتر از فلاوین مونوکلئوتید (FMN) و فلاوین آدنین دی نوکلئوتید (FAD) تشکیل شده است.
جذب و حمل و نقل
فسفاتازهای روده ای فلاوین مونوکلئوتید و فلاوین آدنین دی نوکلئوتید را در جیره به ریبوفلاوین آزاد هیدرولیز می کنند که سپس توسط سلول های روده جذب می شود. ژژونوم محل هضم ریبوفلاوین است. ریبوفلاوین در خوراک دام بیشتر از خوراک گیاهان قابل هضم است.
غشای آپیکال سلولهای روده حاوی حاملهای ریبوفلاوین (RF{0}} و RF-2) است که وابسته به یون سدیم هستند و نسبتاً به pH حساس هستند.
سلول های دستگاه گوارش از فلاوین کیناز وابسته به ATP برای تبدیل بیشتر ریبوفلاوین مصرفی به مونونوکلئوتید فلاوین استفاده می کنند که سپس به فلاوین آدنین دی نوکلئوتید تبدیل می شود.
ریبوفلاوین آزاد باقیمانده در سلول های روده از طریق غشای پایه وارد لامینا پروپریا می شود و سپس از طریق سیاهرگ ها وارد جریان خون می شود. ریبوفلاوین به صورت آزاد یا متصل به پروتئین (تقریباً 50٪) منتقل می شود و حدود 80٪ مونوکلئوتیدهای فلاوین (بیشتر از تجزیه سلولی) به پروتئین ها جفت می شوند. پروتئین هایی که از طریق پیوندهای هیدروژنی به ریبوفلاوین و مونونوکلئوتید فلاوین در خون متصل می شوند، گلوبولین ها و فیبرینوژن هستند که بیشتر آنها آلبومین است.
فواید ریبوفلاوین
ریبوفلاوین یک جزء کلیدی از فلاوین مونوکلئوتید و فلاوین آدنین دی نوکلئوتید است.
مونونوکلئوتید فلاوین از طریق فسفوریلاسیون ریبوفلاوین تولید می شود که به ATP نیاز دارد. فلاوین آدنین دی نوکلئوتید سنتاز فلاوین مونوکلئوتید و ATP را به فلاوین آدنین دی نوکلئوتید تبدیل می کند.
این فرآیند جزء AMP ATP را به مونونوکلئوتید فلاوین تبدیل می کند. فلاوین مونوکلئوتید و فلاوین آدنین دی نوکلئوتید کوآنزیم های اکسیدوردوکتاز یا فلاوپروتئین هستند.
پیوندهای غیرکووالانسی معمولاً برای اتصال مونونوکلئوتید فلاوین و فلاوین آدنین دی نوکلئوتید به پروتئین های حامل مربوطه استفاده می شوند.
فلاووپروتئین ها دارای یک یا چند کوفاکتور فلزی ضروری هستند، از این رو به آنها فلاوپروتئین های فلزی نیز می گویند.
حدود 10 درصد از فلاوین آدنین دی نوکلئوتید در سلول ها به طور کووالانسی با آنزیم هایی مانند سوکسینات دهیدروژناز و مونوآمین اکسیداز مرتبط است.
پروتئازهای فلاوین باعث تسریع رویدادهای متابولیکی می شوند که منجر به تشکیل FMNH2 و FADH2 می شود. پروتئازهای فلاوین نقش مهمی در فعالیتهای متابولیک حیوانات مانند کلسترول، سنتز استروئیدها و تولید ویتامین D دارند.
کمبود ویتامین b2
حیواناتی که کمبود ریبوفلاوین دارند اشتهای ضعیف، تاخیر در رشد، بازده غذای کمتر، لب های ترک خورده (ترک در گوشه های دهان)، کیلیت زاویه دار (التهاب مخاط دهان) و اختلال در فعالیت گلوتاتیون ردوکتاز گلبول قرمز دارند.
علائم دیگر شامل درماتیت، بثورات اسکروتوم یا فرج، فتوفوبیا، ضایعات عصبی، ناهنجاری های غدد درون ریز و کم خونی است.
کمبود شدید ریبوفلاوین می تواند باعث مشکلات رشد و تولید مثل، درماتیت و تخریب عصبی شود.
با کمال تعجب، کمبود ریبوفلاوین، فعالیت متابولیک حیوان را مختل نمی کند.
توضیح این موضوع به احتمال زیاد این است که ریبوفلاوین به شدت با پروتئین در بدن حیوان پیوند می خورد، و گردش آن بسیار کند است، بنابراین تخلیه ریبوفلاوین در سلول ها زمان زیادی می برد. این اطلاعات بیش از حد رباتیک به نظر می رسد.
علاوه بر علائم عمومی، حیوانات پرورشی که فاقد ریبوفلاوین هستند، علائم تخصصی را نشان خواهند داد. کمبود ریبوفلاوین در خوک ها باعث کاهش اشتها، تاخیر در رشد، استفراغ، درماتیت و ناهنجاری های چشمی می شود. غذاییویتامین B2 (ریبوفلاوین) 83-88-5برای خروس ها برای حفظ فعالیت منظم فحلی و جلوگیری از زایمان زودرس یک جزء حیاتی است. کمبود ریبوفلاوین در جوجهها رشد را مختل میکند و باعث ایجاد بیماری فلج شدن انگشتان پا میشود که با انحنای پنجهها به داخل و راه رفتن تارسال مشخص میشود، علامتی که در اثر آسیب اعصاب محیطی ایجاد میشود.
کمبود ریبوفلاوین در مرغهای مولد قدرت جوجهآوری را مختل میکند، باعث نقص جنین میشود، و حتی منجر به یک وضعیت منحصربهفرد پرزهای چاقویی میشود که در آن پرز جوجههای آسیبدیده همچنان در فولیکولها رشد میکند و در نتیجه پرهای فرفری ایجاد میشود. میکروب های شکمبه نشخوارکننده ممکن است ریبوفلاوین تولید کنند، از این رو نشخوارکنندگان با عملکرد مناسب شکمبه به ندرت دچار کمبود ریبوفلاوین می شوند.
گوساله ها و بره ها ممکن است از کمبود ریبوفلاوین رنج ببرند که باعث علائمی مانند بی اشتهایی، اسهال و ترک خوردن لب ها می شود.
Qyherb، تولید کننده و تامین کننده پیشروویتامین B2 (ریبوفلاوین) 83-88-5در چین، به دلیل خدمات حرفه ای و قیمت های رقابتی خود مشهور است. اگر مایل به فروش عمده هستید، لطفا با ما تماس بگیریدinfo@dnbiology.com.