کورکومینپودر زرد رنگی است که از غده های گیاه Curcuma longa به دست می آید. بر اساس مدارک، مردم شبه قاره هند 5000 سال است که زردچوبه مصرف می کنند. غده زردچوبه به پودر تبدیل می شود که ماده اصلی چاشنی کاری است. دلیل زرد بودن کاری زردچوبه است. در کشورهای جنوب شرقی آسیا، به ویژه در هند، کاری چاشنی مهمی است. هندی ها همچنین از زردچوبه برای درمان مشکلات معده یا استفاده از زخم ها برای بهبود زخم استفاده می کنند. در چین، زردچوبه یک داروی رایج سنتی چینی است. گزارش مفصلی از زردچوبه در مجموعه مواد مدیکا توسط لی شیژن در سلسله مینگ وجود دارد که می گوید خواص دارویی آن تند، تلخ، سرد و غیر سمی است. در نسخه قدیم زردچوبه علاوه بر گرمای باد و تورم کربونکل، برای درمان آرترالژی ناشی از روماتیسم استفاده می شد و همچنین می تواند دل درد غیر قابل تحمل و غیره را درمان کند. در سال 1975 که توسط انتشارات علم و فناوری شانگهای منتشر شد و توسط کالج پزشکی جدید جیانگ سو ویرایش شد، زردچوبه با جزئیات بیشتری توضیح داده شد. همچنین اثرات دارویی مدرن زردچوبه، مانند اثرات کلرتیک، ضد فشار خون، ضد باکتری و ضد باکتری را شرح داد. اثر هیجان بر روی رحم و غیره، همچنین سوابق زردچوبه را در کتابشناسی های مختلف طب چینی سلسله های گذشته، مانند"Materia Medica Supplements","Materia Medica Supplements نقل کرده است." و"مکمل های ماتریا مدیکا".

کورکومیناثرات بسیار زیادی دارد، مردم نمی توانند بپرسند: آیا کورکومین عوارض جانبی دارد؟ در یک کارآزمایی بالینی، هر فرد از دوز 8 گرم در روز برای سه ماه متوالی استفاده کرد و هیچ عارضه جانبی سمی روی افراد مشاهده نشد. در یک کارآزمایی بالینی دیگر، دوز به 12 گرم برای هر نفر در روز افزایش یافت. تک تک افراد ناراحتی گوارشی را تجربه کردند، اما تصور می شد که پودر خیلی بزرگ است. آیا مردم هنوز هم می توانند دوزهای بالاتر را تحمل کنند؟ در حال حاضر هیچ داده ای وجود ندارد، زیرا افراد داوطلب معمولاً از مصرف دوزهای بالاتر از 12 گرم خودداری می کنند. سمیت کم یا حتی عوارض غیرسمی کورکومین یکی از دلایلی است که دانشمندان در سراسر جهان به این دارو اهمیت زیادی می دهند.




