با افزایش بیماری های کبدی، بیماران مبتلا به بیماری کبدی نیاز به استفاده از پروتئین بسیار بیشتر از حد معمول دارند تا عملکردهای احیا کننده عمل کنند. اسپیرولینا یکی از بهترین منابع پروتئین است.

غذای پروتئینی ایده آل ----- اسپیرولینا
در کل بدن انسان، پروتئین حیاتی است، به طوری که بزرگسالان حداقل به 60-70 گرم در روز، و نوجوانان، حدود 80-90 گرم در روز به بیشتر نیاز دارند. علاوه بر این، مصرف پروتئین باید با ویتامین ها تکمیل شود که به عملکرد آنزیم ها کمک می کند. به خصوص ویتامین C عملکرد آنتی اکسیدانی دارد و نقش اساسی در سنتز قند کبد دارد. ویتامین C در اکثر حیوانات به تنهایی قابل سنتز است، اما در خوکچه هندی، میمون و انسان نمیتواند سنتز شود و فقط از طریق غذا تامین میشود.
با توجه به نکات فوق، اسپیرولینا یک غذای ایده آل برای تامین پروتئین و ویتامین است. محتوای پروتئین آن 69.5 درصد، پروتئین ماهی تنها 20 درصد، گوشت گاو 19.3 درصد، سویا 34.3 درصد، کلرلا 47.8 درصد است. پس از خوردن غذا در دهان، پروتئین باید جذب شود. از نظر قابلیت هضم، چون اسپیرولینا چند سلولی است و دارای دیواره های سلولی نازکی است، می تواند به 95.1 درصد برسد. اسپیرولینا شاخه سیانوباکتری ها، کلاس سیانوباکتری ها، راسته نوسان سازها و خانواده Oscillatoraceae پروکاریوت های نسبتاً قدیمی روی زمین هستند که تاکنون 3.5 میلیارد سال سابقه حیات دارند. در سال 1967، CLEMT در فرانسه و JEAN LEONARD در بلژیک، اسپیرولینا را جدا و کشت دادند و از آن زمان این فناوری به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت.
روند بازار اسپیرولینا
با بلوغ مداوم فناوری و تقاضای عظیم بازار، تولید اسپیرولینا روز به روز در حال افزایش است. پس از چندین دهه توسعه، چین به بزرگترین تولیدکننده مواد خام اسپیرولینا در جهان تبدیل شده است. طبق آمار مربوطه، سطح زیرکشت اسپیرولینا در کشور من حدود 750×104 متر مربع است و بیش از 60 پایگاه پرورشی وجود دارد. تولید سالانه پودر اسپیرولینا 9600 تن است که 80 درصد از کل تولید جهان را تشکیل می دهد. با رشد جمعیت و نیازهای توسعه اجتماعی، تقاضای مردم برای پروتئین روز به روز افزایش می یابد، اما همچنان شکاف زیادی در تولید پروتئین وجود دارد، بنابراین پروتئین جلبکی به یکی از مهم ترین منابع پروتئین دریایی تبدیل شده است. پروتئین های جلبکی دارای اجزای بالقوه مراقبت های بهداشتی مانند آنتی اکسیدان، ضد فشار خون، ضد ترومبوتیک، ضد تومور و تحریک ایمنی هستند و خواص بیولوژیکی منحصر به فردی دارند. پروتئین جلبکی نه تنها پروتئین با کیفیت و با محتوای بالا، بلکه ترکیبات غذایی با کیفیت بالا از جمله پپتیدها، کربوهیدرات ها، لیپیدها، ویتامین ها و سایر مواد مغذی را نیز فراهم می کند. منابع پروتئین جلبکی را میتوان به دو دسته تقسیم کرد: جلبکهای دریایی و جلبکهای آب شیرین، که در میان آنها جلبکهای آب شیرین (مانند اسپیرولینا و کلرلا) نزدیک به 69 درصد از کل درآمد صنعت در سال 2018 را به خود اختصاص دادند و اسپیرولینا بهعنوان اصلیترین منبع آن بود. در مقایسه با سایر میکروارگانیسمها، محتوای کم اسید نوکلئیک اسپیرولینا، غلظت بالای ویتامین و مواد معدنی و دیوارههای سلولی به راحتی قابل هضم، بسیاری از تولیدکنندگان مواد غذایی را به خود جلب کرده است.
بر اساس گزارش های مربوطه، انتظار می رود بازار جهانی اسپیرولینا از سال 2019 با CAGR 9.4 درصد رشد کند و تا سال 2025 به 629.6 میلیون دلار برسد. از نظر حجم، انتظار می رود این بازار از سال 2019 با CAGR 13.6 درصد رشد کند و به این میزان برسد. 68025.2 تن تا سال 2025

خلاصه
در دهههای اخیر، دانشمندان دریافتهاند که اسپیرولینا بهترین منبع غذایی پروتئین خالص است که تاکنون توسط انسان کشف شده است. اسپیرولینا به طور آزاردهنده ای بسیار سریعتر از گیاهان عالی رشد می کند و می تواند پروتئین را با کارایی بیشتری نسبت به سایر گیاهان و جانوران عالی تولید کند، یعنی اگر از همان مساحت زمین برای کشت جلبک ها و کشت محصولات دیگر یا مرتع برای دام استفاده شود، می تواند پروتئین را تولید کند. از نظر کیفیت پروتئین، اسپیرولینا بسیار بیشتر از حیوانات و گیاهان است. بر اساس برآوردها، 80 برابر گندم، 60 برابر نخود، 400 برابر تولید گوشت در علفزار و 240 برابر تولید شیر در علفزار است. اگر اسپیرولینا به طور معقول کشت شود، می تواند بیش از 3000 کیلوگرم پروتئین در هر مولکول در سال تولید کند که معادل بیش از 10 برابر پروتئین تولید شده توسط سویا است و میزان هضم و جذب آن به 95 درصد می رسد. دیده می شود کهپروتئین اسپیرولینایک منبع جلبک با چشم انداز توسعه بزرگ است.




