فواید قارچ صدفی برای سلامتی چیست؟

قارچ صدفی (Pleurotus ostreatus) نوعی قارچ خوراکی است که شکلی شبیه به صدف دارد. آنها یکی از محبوب ترین قارچ ها در جهان هستند.

درباره فوایدی که قارچ صدفی ممکن است برای سلامتی شما داشته باشد بیشتر بدانید.

قارچ نه گیاهی است و نه حیوانی. آنها یک نوع قارچ هستند. بیش از 10،000 نوع شناخته شده قارچ وجود دارد.

قارچ صدفی در طیف وسیعی از رنگ های مختلف وجود دارد:

خاکستری

طلایی

قهوه ای

قهوهای مایل به زرد

کرم

قارچ صدفی دارای آبشش هایی به رنگ سفید است. آنها همچنین دارای ساقه های بسیار کوتاه هستند. قارچ صدفی می تواند تا حدود 9 اینچ رشد کند.

قارچ صدفی را می توان در طبیعت یافت. آنها بر روی کنده های مرده یا در حال پوسیدگی در جنگل های معتدل و گرمسیری رشد می کنند. آنها اولین بار توسط یک دانشمند آلمانی در سال 1917 کشت شدند و در حال حاضر سومین قارچ رایج در جهان هستند که اغلب در چین رشد می کنند.

قارچ برای قرن ها در طب عامیانه از روم باستان و یونان تا چین و هند مورد استفاده قرار گرفته است. با این حال، فواید قارچ ها برای سلامتی تنها در دهه های اخیر به طور کامل مورد مطالعه قرار گرفته است. بیشتر این مطالعات آزمایشگاهی و آزمایشگاهی هستند، بنابراین تحقیقات بیشتری برای تایید اثرات قارچ بر روی انسان مورد نیاز است.

آنتی اکسیدان بالا

قارچ صدفی سرشار از ترکیبات آنتی اکسیدانی مانند فلاونوئیدها و فنولیک ها است. آنتی اکسیدان ها موادی هستند که باعث کاهش یا جلوگیری از آسیب سلول های بدن می شوند. آنتی اکسیدان ها با رادیکال های آزاد که با بیماری هایی مانند سرطان مرتبط هستند مبارزه می کنند.

دانشمندان دریافته اند که قارچ صدفی حاوی آنتی اکسیدان بیشتری نسبت به سایر انواع قارچ های پرورشی است. به همین دلیل است که قارچ صدفی در بسیاری از مکمل های غذایی استفاده می شود.

قارچ همچنین سرشار از اسید آمینه ای به نام ارگوتیونئین است. دانشمندان می گویند این ماده دارای فعالیت آنتی اکسیدانی قوی است. قارچ های خوراکی منبع اصلی ارگوتیونئین هستند.

ممکن است به سلامت قلب کمک کند

خوردن قارچ صدفی ممکن است برای قلب شما مفید باشد. این ممکن است به دلیل گلوکان باشد، فیبری که دیواره سلولی مخمر و قارچ را می سازد. زمانی که بتا گلوکان توسط باکتری های روده تخمیر می شود، اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه تولید می کند که تولید کلسترول را در بدن کاهش می دهد.

در یک مطالعه بر روی 20 بزرگسال، شرکت کنندگانی که 30 گرم سوپ قارچ صدف خشک را به مدت 21 روز مصرف کردند، تری گلیسیرید کمتر، سطح کلسترول بد (LDL) اکسید شده و کلسترول تام داشتند.

مطالعه روی 89 بیمار دیابتی نشان داد که خوردن قارچ صدفی به مدت هفت روز نه تنها قند خون را کاهش می دهد، بلکه باعث کاهش کلسترول، تری گلیسیرید و فشار خون نیز می شود.

ممکن است سلامت شناختی را بهبود بخشد

در مطالعه‌ای بر روی 663 شرکت‌کننده 60 ساله و بالاتر، افرادی که بیش از دو وعده قارچ در هفته می‌خوردند، کمتر در معرض خطر ابتلا به اختلالات شناختی خفیف بودند.

ممکن است خطر سرطان را کاهش دهد

دانشمندان کشف کرده اند که قارچ ها سرشار از ترکیبات زیست فعال هستند. بررسی چندین مطالعه علمی نشان داد که خوردن حدود 18 گرم قارچ در روز (حدود دو قارچ متوسط) ممکن است به کاهش خطر ابتلا به سرطان تا 45 درصد کمک کند. این ممکن است به دلیل ترکیبات خاص قارچ مانند ارگوتیونئین باشد.

ممکن است به کنترل سطح قند خون کمک کند

برخی تحقیقات محدود نشان داده است که مصرف منظم قارچ صدفی ممکن است بر سطح قند خون شما تأثیر بگذارد. مطالعه ای بر روی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بستری شده در بیمارستان نشان داد که خوردن 150 گرم قارچ صدفی سه بار در روز به مدت 7 روز سطح قند خون ناشتا را تا حدود 22 درصد کاهش می دهد. پس از یک هفته نخوردن قارچ، سطح قند خون ناشتا حدود 13 درصد افزایش یافت.

مطالعه دیگری بر روی شرکت کنندگان سالم نشان داد که مصرف مخلوط پودر قارچ در آب به مدت 14 روز، سطح قند خون ناشتا را تا 6 درصد کاهش می دهد.

قارچ ها غذاهای مغذی هستند که کالری و چربی کمی دارند. سرشار از پروتئین، کیتین و مواد معدنی و کم کربوهیدرات، فیبر، ویتامین ها (B1، B2، B3، C و D2) و لیپیدها.

قارچ ها ممکن است یک رژیم غذایی با پروتئین بالا با ارزش کالری پایین ارائه دهند که آنها را برای افراد مبتلا به مشکلات قلبی ایده آل می کند. آنها شامل تمام آمینو اسیدهای مورد نیاز بدن انسان هستند.

با توجه به مزایا، قارچ صدفی ممکن است در خواص درمانی، دارویی و مواد معدنی نقش داشته باشد و کمک بزرگی به سلامت انسان کند. قارچ های کامل ممکن است به عنوان مکمل های غذایی موثر باشند.

تحقیقات علمی جدید مزایای مصرف قارچ صدفی را به عنوان یک مکمل غذایی برجسته می کند. به خاطر داشته باشید که مکمل ها برای ایمنی مورد مطالعه قرار نگرفته اند و سازمان غذا و داروی ایالات متحده کنترل کمی روی آنها دارد.

.